مهتاب شبونه

غــریبــه

ghorubeman — Sun, 22 Jun 2008 05:49:18 GMT

هان ای غریبه !!

کیستی ؟؟

من همان سر گشته ی تنهای شهرم

من همان گم گشته ی کوی غریبم

من و بن بست سالهاست

که آشنائیمان را بو می کنیم

دیوانه از دیوانه پرسد مشق را

در حیرتم !!!!

خلوت من مال من است

نمی دانم تو را با این خلوت چه سرّی ست

که تنهایم رها نمی کنی

می خندم و می نالم و می جوشم

غربت من از آن من است

وای برتو

اگر رهگذری سرکی بکش

و من را با خود رها کن

که تاب از کف داده ام

دیگر توان ازدحام عشق را ندارم

بس است ....

کافی ست ....

برو ............

از خودم

آواره گـــــــــی

ghorubeman — Tue, 13 May 2008 07:02:18 GMT

دیگر نمی خواهم تو را

رهایم کن ای آواره گی

من از آسمان ندای ربنا شنیده ام

ندایی بس فروزان و دل انگیز

من از آسمان ندای هل اتا شنیده ام

ندایی به اندازه ی چشمان سحر خیزان

و من آندم مدهوش و حیران

لابه لای ثانیه های معکوس اذان

الله اکبــــــــر

می دانم چرا نمی خواهم تو را

پس تنهایم گذار ای آواره گی

تا راز ثانیه های معکوس را کشف کنم

و به اوج اطاعت و بندگی رسم

از خودم

مــــــــادرم

ghorubeman — Mon, 28 Apr 2008 10:26:18 GMT

دستهـای مادرم را در وجود

اولیـن معنای خود دیدم

چشم هایش را آواره بر

دریای مهر و رنج دیدم

مادرم را جمله ای دیدم

مادرم را واژه ای

ندایی

عشق تقسیم می کرد

عشق

آه !!

مادرم زیبا ، وجود عشق را می دید

مادرم گاهی خدا می شد

و من شرمنده ی الطاف مهر او

مادرم در کهکشان راه آزاری

برایم ماه را هدیه آورد

ماه در چشمان مادر بود

روشنی در پیش پای من

مادرم عشق را می برد

من را کوله بار مهر مادروار

کوله باری که عطرش بوی قلب مادرم می داد

کوله باری جنس خیس نازک ابریشم

چشمان دریایی مادر

تو ای مادر

عشق یا تو

تویی معنای عشق یا عشق معنای تو

با تو سخت آمد نگاه من

با تو دشوار است

با تو ماندن مثل خورشیدیست آتش باز

با تو ....

اما

بی تو هرگز مادر

از خودم

فـــــــــــراق

ghorubeman — Wed, 23 Apr 2008 10:19:18 GMT

ای تنهایی ظریف من

مهتاب ، سعادت من و تو را احساس می کند

و ستاره ها آشنائیمان را بو می کنند

به آسمان بگو که آبی ترین نقش خود را

در چشم سبزت بنگارد

و به باد بگو که بوته های رمیده را

با شعر من و تو به رقص آورد

به خورشید بگو

که رمز انعکاس نور را

در چشم های تو تفسیر کند

تا باز منعکس شویم

عاشقانه در هم فرو رویم

و آواز سر دهیم

از خودم

باز خواهم گشت

ghorubeman — Thu, 17 Apr 2008 09:10:18 GMT

دوباره باز خواهم گشت

نمی دانم چه هنگام از کدامین

ولی یکبار دیگر باز خواهم گشت

و چشمان تو را با نور خواهم ششت

و از عرش خداوندی ، شما را هدیه ای تازه خواهم داد

به دستان برادر دست خواهم زد

به زلف کودکان گیلاس خواهم زد

نوازش های مادر را ، دوباره زنده خواهم کرد

نور و هوا را آفتابی تازه خواهم داد

به سوی یتیمان ، من تکان از عرش خواهم داد

به لب های فرو بسته ، امید خنده خواهم داد

به دیوار حریم عشق ، یکبار دیگر ، من تکیه خواهم زد

به گندم ، من حدیث نو شکفتن ، یاد خواهم داد

به شمع روشن محفل ، رموز همنشینی با پروانه را

من یاد خواهم داد

گل نرگس به دشت مهربانی هدیه خواهم برد

کمد های خمیده از شقاوت ، راست خواهم کرد

برای فهم زیبایی ، دوباره واژه خواهم ساخت

دوباره مزه لبخند را ، من بر لبان خشک خواهم داد

نگاه مهربانانه ، امید گرمی خانه

رسوم عشق ورزی را ، دوباره زنده خواهم کرد

برای قفل لب هایتان ، برای فتح دل هایتان ، کلید تازه خواهم داد

برای سر نهادن ، تا سحر بگریستن ، آنگ هزاران نشانه خواهم داد

ز رخسار بدر شرمساری را

ز چشم مادران ، من اشک و زاری را

تباهی را ،تباهی را ، تباهی را ، دوایی تازه خواهم داد

برادر با برادر صلح خواهم داد

به خواهر، مهربانی یاد خواهم داد

به مردم بانگ خواهم زد :

هلا ای عاشقان خسته نومید ، به پیش آرید دفترهای

مشق زندگانی را

که من سرمشق های تازه خواهم داد

برای صبح فردا مشقتان این است

هزاران بار بنویسید ، آزادی ، محبت ، عشق

و یکصد بار بنویسید ، انسان بنده حق است

و بنویسید ، رنگ آسمان آبی است

سیاهی ها از دفترهای قلب خویش بر گیرند

کنون با خط خوش ، زیبا

در اوراق سفید قلبشان این جمله را صد بار بنویسید خدا نور است ، زیبایی است

خدا آزادگی را دوست می دارد

و می خواهد که بند ، هر اسارت را

ز فکر و روح و دست و پای بر گیرند

و مشق عشق ، خواهم داد

و آغوش محبت ، باز خواهم کرد

ghorubeman — Wed, 09 Apr 2008 07:07:56 GMT

عشقولانه

ghorubeman — Tue, 18 Mar 2008 09:05:18 GMT

او ..

بی آنکه به حضور او نیازمند باشم،

زندگی ای

در اوج آسمان ها داشتم و

چه زندگی زیبا

و سرشاری است که آدمی در کناری زندگی کند،

بی آنکه رنج تحمل کسی را داشته باشد.

وصالی در تنهایی مطلق خویش،

با عزیزی که هست و ... نیست.

سالها اینچنین

بی او،

با او

بگذرانم

و چه شکرها و شادی ها که:

چه خوب!

چه خوب که حرف هایی اینچنین را،

در ایام باغ، به ابتذال گفتن نیالودیم و سکوت ها،

در آن سالها احساس

میگفت که ما عظمت و تعالی و حساسیت و لطافت این حرف ها را که در الفاظ می پژمرد و قداست اهورائیمان در گفتن می آلاید.

خوب احساس میکردیم و این احساس ما را تا کجا به هم نزدیک و خویشاوند می ساخت

احساس این احساس، ما را هر روز نزدیکتر و خویشاوند تر ...

ghorubeman — Mon, 17 Mar 2008 09:32:18 GMT

ghorubeman — Mon, 17 Mar 2008 09:03:18 GMT

عشق زندگي است
عشق هرگز خطا نمي كند
و زندگي
تا زماني كه عشق هست به خطا نمي رود.
در بنيان تمامي مخلوقات عشق همچون عطيه اي برتر حاضر است.
زيرا هنگامي كه هر چيز ديگري به پايان مي رسد
عشق مي ماند
زندگي با تمام لحظه هايش
لحظه هاي شادي و غم
لحظه هاي اميد و ترس فقط فرصتي براي آموختن عشق است
آموختن عشق آنگونه كه مي تواند باشد
همانگونه كه بوده
همانگونه كه هست
-
زندگي را دوست دارم در پناه دوست

ghorubeman — Sat, 15 Mar 2008 10:30:18 GMT

اگر امشب گذری بر دل ما نکنی

اگر امشب همراه اشک های من نشوی

اگر من ...

اگر به نهایت رسیدن فکر نمی کردم

آنگاه دل نیز آرامش می گرفت