تبليغاتX
مهتاب شبونه - عشقولانه

 او ..

بی آنکه به حضور او نیازمند باشم،

                           زندگی ای

                                در اوج آسمان ها داشتم و

                                                   چه زندگی زیبا

و سرشاری است که آدمی در کناری زندگی کند،

بی آنکه رنج تحمل کسی را داشته باشد.

                                        وصالی در تنهایی مطلق خویش،

با عزیزی که هست و ... نیست.

سالها اینچنین
              بی او،
                   با او
                      بگذرانم
       و چه شکرها و شادی ها که: 
چه خوب!
چه خوب که حرف هایی اینچنین را،
                            در ایام باغ، به ابتذال گفتن نیالودیم و سکوت ها،
 در آن سالها احساس
میگفت که ما عظمت و تعالی و حساسیت و لطافت این حرف ها را که در الفاظ می پژمرد و قداست اهورائیمان در گفتن می آلاید.
 خوب احساس میکردیم و این احساس ما را تا کجا به هم نزدیک و خویشاوند می ساخت
                             و
                              احساس این احساس، ما را هر روز نزدیکتر و خویشاوند تر ...
 
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386ساعت 12:36 بعد از ظهر  توسط (مــریــم) |