تبليغاتX
مهتاب شبونه
تو آمدی امید سبز انقلاب

               تو آمدی نوید لحظه های ناب

                             چگونه من تو را کنم سپاس

                                           تو ای فراتر از صواب

                                   تو را به روی قاب ها نوشته اند

               تو را به روی سینه ها سرشته اند

                   تو آمدی و برگ های سبز

                                همه شکوفه گشته اند

                                       تویی صداقت خدای مهربان

                                              برای ملتی بزرگ و جاودان

                برای گفتن حماسه ای دگر

                      تو آمدی چه با محبت این زمان

               در این دیار مملو از سکوت

                              چه پر ستاره آمدی

                                 که تا کنی حماسه ای درست

                                       پر از بهانه و بهاره آمدی

                 تویی رساترین صدای قرن

                       برای عاشقان تلخ کام

         وطن بخاطرات شده بهار

              همه زمین برای یک قیام رام

                           شمیم دلنواز زندگی

                                 ز کوچه ها شده روان

چه پیر و کودک و جوان

همه به سوی تو روان

                                                                    از خودم

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم بهمن 1386ساعت 9:56 قبل از ظهر  توسط (مــریــم) | 
خوابم ! نه بیدارترین زندگی چشان

سر شادم و هشیار تر از زمان

                        آماده ام که عاشق فردای خود شوم

                        آواره ام نه ! زماندن شدم جوان

                                        من وارث عهد صداقتم

                                       زین رو شده ام زیباچه ی کران

                                                              

خونی ترین صدای رهایی از زمان منم

در عین حال منم آرامش حقیقی جهان

                  من خاطراتی از آهنگ های دل گداز و ذهن باز

                  یاد آور آوازهای می فشان

                                   تا چشم نازنک خود را برون کنم

                                    خواهم برید ز خورشید هم امان

من نامه ی تبریک احمد به مصلحم

از ذهن خاک پریده ام به آسمان

                                                        از خودم

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم بهمن 1386ساعت 9:27 قبل از ظهر  توسط (مــریــم) | 
زندگی سه چیز است

اشکی که خشک می شود

لبخندی که محو می شود

ویادی که هرگز فراموش نمی شود

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم بهمن 1386ساعت 12:20 بعد از ظهر  توسط (مــریــم) | 
غروب شد خورشید رفت

آفتاب گردان دنبال خورشید می گشت

ناگهان ستاره چشمک زد

آفتاب گردان سرش را پایین انداخت و گفت

(( گلها هرگز خیانت نمی کنند ))

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم بهمن 1386ساعت 12:4 بعد از ظهر  توسط (مــریــم) |